Bunun üzerine Kadı,
“Peki, doğru söylediği ne malum? Mahkemede şahitlik yapabilmek için özü sözü doğru bir insan olmak gerekir. Onu çok eskiden beri tanıyan, hiç yalan söylemediğine kefil olacak bir şahidiniz var mı burada? Varsa ayağa kalksın!” dedi.
Ne biçim işti bu böyle? Şahide şahit mi aranıyordu?
Abdullah heyecanla geriye döndü. Bakışları, mahkeme salonunu dolduran kalabalığın arasında dolaştı. Kimse ayağa kalkmamıştı. Koca salonda kendi lehine şahitlik yapacak tek bir müslüman yok muydu?
Salonun arkalarından bir ses geldi.
“Ben şahidim!”